سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
265
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
قوله : و ردّ بانّه اعمّ : ضمير نائب فاعلى در [ ردّ ] به قول قيل راجع بوده و ضمير در [ بانّه ] به حدّ عود مىكند . قوله : فيحمل على الجلّد : ضمير در [ يحمل ] بجدّ راجعست . قوله : جمعا : يعنى به جهت جمع بين دليلى كه در آن لفظ حدّ كه عامّ است وارد شده همچون روايت مردى از مولانا الصادق عليه السلام و بين روايتى كه در آن لفظ [ جلّد ] يعنى صد تازيانه آمده و آن عبارت است از حديثى كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج ( 18 ) ص ( 425 ) به اين شرح نقل فرموده : محمّد بن يعقوب ، از محمّد بن يحيى ، از احمد بن محمّد بن عيسى . از علىّ بن الحكم ، از ابان بن عثمان ، از زراره . از مولانا ابيجعفر عليه السلام قال : السّحاقة تجلّد . متن : و تقتل المساحقة في الرابعة لو تكرر الحد ثلاثا . و ظاهرهم هنا عدم الخلاف و إن حكمنا بقتل الزاني و اللائط في الثالثة كما اتفق في عبارة المصنف . فرع [ حكم كسى كه در مرتبه چهارم مساحقه نموده ] شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : در صورتى كه بر زن مساحقهكننده سه بار حدّ را تكرار كنند براى بار چهارم وى را مىكشند . شارح ( ره ) مىفرماين : از ظاهر كلمات علماء در اينجا استفاده مىشود كه اينحكم اختلافى نبوده اگرچه در باب زناء و لواط قائل شويم به اينكه زانى و لواطكننده